نوروز پاسداشت عشقهای کوچکی است که زنده مانده اند و روز تعظیم در برابر عشق های بزرگی که عظمت را کوچک می دانند.پس به تو در نوروز سلام می کنم که بزرگترین عشق این کوچکی.
.
.
.
شیشه می شکند و زندگی می گذرد.نوروز می اید تا به ما بگوید تنها محبت ماندنی است پس دوستت دارم چه  شیشه باشم چه اسیر سرنوشت.

سال نو همه دوستان خوبم و آشنای عزيزم مبارک. هر روزتان نوروز،نوروزتان پيروز

زن عشق می کارد و کینه درو می کند

دیه اش نصف دیه توست  

می تواند تنها یک همسر داشته باشد و تو مختار به داشتن چهار همسرهستی...

برای ازدواجش ــ در هر سنی ـاجازه ولی لازم است و تو هر زمانی بخواهی به لطف قانونگذار می توانی ازدواج کنی!

او کتک می خورد و تو محاکمه نمی شوی!

او می زاید و تو برای فرزندش نام انتخاب می کنی!

او درد می کشد و تو نگرانی که کودک دختر نباشد!

او بی خوابی می کشد و تو خواب حوریان بهشتی را می بینی!!!

او مادر می شود و همه جا می پرسند نام پدر....

و هر روز او متولد میشود

عاشق می شود

مادر می شود

پیر می شود و میمیرد

وقرن هاست که او

عشق می کارد و کینه درو می کند

چرا که در چین و شیارهای صورت مردش به جای گذشت زمان

جوانی بر باد رفته اش را می بیند

و در قدم های لرزان مردش؛گام های شتابزده جوانی برای رفتن

و درد های منقطع قلب مرد؛ سینه ای را به یاد می آورد که تهی از دل بوده

و پیری مرد

رفتن و فقط رفتن را در دل او زنده می کند...

و اینها همه کینه است که کاشته می شود در قلبی مالامال از درد  

تولد تولد تولد تولدش مبااااااااااااااااااااااااااارک

 تولد جوجو کوچولو

مبااااااااااااارک

بازم شادي و بوسه ، گلاي سرخ و ميخک

ميگن کهنه نمي شه تولدت مبارک

تو اين روز طلايي تو اومدي به دنيا

و جود پاکت اومد تو جمع خلوت ما

تو تقويما نوشتيم تو اين ماه و تو اين روز

از اسمون فرستاد خدا يه ماه زيبا

يه کيک خيلي خوش طعم ،با چند تا شمع روشن

يکي به نيت تو يکي از طرف من

الهي که هزارسال همين جشنو بگيريم

به خاطر و جودت به افتخار بودن

تو اين روز پر از عشق تو با خنده شکفتي

با يه گريه ي ساده به دنيا بله گفتي

ببين تو اسمونا پر از نور و پرندس

تو قلبا پر عشقه رو لبا پر خندس

تا تو هستي و چشمات بهونه س واسه خوندن

همين شعر و ترانه تو دنياي ما زندس

واسه تولد تو بايد دنيا رو اورد

ستاره رو سرت ريخت تو رو تا اسمون برد

اينا يه يادگاري توي خاطره هاته

ولي به شوق امروز مي شه کلي قسم خورد

تولدت عزيزم پراز ستاره بارون

پر از بادکنک و شوق ،پر از اينه و شمعدون

الهي که هميشه واسه تبريک امروز

بيان يه عالم عاشق ،بياد هزار تا مهمون

تولدت مبارک عزيزم

 

خسته ام از آرزوها، آرزوهای شعاری
شوق پرواز مجازی، بال های استعاری
لحظه های كاغذی را روز و شب تكرار كردن
خاطرات بایگانی، زندگی های اداری
آفتاب زرد وغمگین، پله های رو به پایین
سقف های سرد و سنگین، آسمان های اجاری
عصر جدول های خالی، پارك های این حوالی
پرسه های بی خیالی، نیمكت های خماری
رونوشت روزها را روی هم سنجاق كردم:
شنبه های بی پناهی، جمعه های بی قراری
عاقبت پرونده ام را با غبار آرزوها
خاك خواهد بست روزی، باد خواهد برد باری
روی میز خالی من، صفحه باز حوادث
درستون تسلیت ها، نامی از مایادگاری

شبی پسر کوچکمان یک برگ کاغذ به مادرش داد. همسرم که در حال آشپزی بود دستهایش را با حوله ای تمیز کرد و نوشته ها را با صدای بلند خواند. او با خط بچگانه نوشته بود

صورتحساب

کوتاه کردن چمن باغچه  5 دلار
مرتب کردن اتاق خوابم   1دلار
مراقبت از برادر کوچکم  3 دلار
بیرون بردن سطل زبا له  2 دلار
نمره ریاضی خوبی که امروز گرفتم  6 دلار
جمع بدهی شما به من :  17 دلار
همسرم را دیدم که به چشمان منتظر پسرمان نگاهی کرد، چند لحظه خاطراتش را مرور کرد سپس قلم را برداشت و پشت برگه صورتحساب او این عبارات را نوشت :
بابت سختی 9 ماه بارداری که در وجودم رشد کردی، هیچ
بابت تمام شب هایی که بر بالینت نشستم و برایت دعا کردم، هیچ
بابت تمام زحماتی که در این چند سال کشیدم تا تو بزرگ شوی، هیچ
بابت غذا، نظافت تو و اسباب بازی هایت، هیچ
و اگر تمام این ها را جمع بزنی خواهی دید که هزینه عشق واقعی من به تو هیچ است.
وقتی پسرمان آن چه را که مادرش نوشته بود خواند، چشمانش پر از اشک شد و در حالی که به چشمان مادرش نگاه می کرد، گفت :
مامان..........دوستت دارم.
آن گاه قلم را برداشت و زیر صورتحساب نوشت :

 قبلا به طور کامل پرداخت شده !

مادرم

کاش می شد من از این دایره پرواز کنم

مثل آن شبنم یخ بسته گل های سپید در تو تبخیر می شوم ...

.
.
.

مادر روزت مبارک

هنوز هم در پی گذشت سالها

تن خسته من گرمی نوازشت را می خواهد

۱ - برای داشتن لب های جذاب کلام محبت آمیز به زبان آورید

۲ - برای داشتن چشمان زیبا به زیبایی های مردم و خوبیهای آنها توجه کنید

۳ - برای خوش اندام ماندن غذایتان را با گرسنگان تقسیم کنید

۴ - برای داشتن موهای زیبا بگذارید کودکی هر روز آن را نوازش کند

۵ ـ برای داشتن فرم مناسب در حالی راه بروید که میدانید هرگز تنها نیستید

۶ - انسانها بیشتر از اشیا احتیاج به تعمیر نو شدن احیا شدن مرمت شدن و رهاشدن دارند هیچ وقت هیچ کدام را دور نریزید

۷ - به خاطر داشته باشید هرگاه به دست یاری نیاز داشتید همیشه یکی در انتهای دست خودتان پیدا میکنید

همین طور که سنتان بالا میرود شما متوجه میشوید که ۲ دست دارید یکی برای کمک به خودتان و یکی برای یاری دیگران

۸ - زیبایی یک زن به لباسهایی که میپوشدبه صورتش و به مدل مویش بستگی ندارد زیبایی یک زن در چشمانش پدیدار میشود چرا که آنها دروازه های باز قلبش هستند جایی که عشقش جای دارد

۹ - زیبایی یک زن در آرایشش نیست بلکه در زیبایی واقعی روحش اوست ، مهم این است که او مشتاقانه عشقش را نثار میکند

۱۰ - زیبایی واقعی یک زن با گذشت زمان افزایش می یابد

دکتر فتانه تراب پرهیز

 نامی نداشت. نامش تنها انسان بود؛و تنها دارايی اش تنهايی
گفت: تنهايی ام را به بهای عشق می فروشم. کيست که از من قدری تنهايی بخرد؟
هيچ کس پاسخ نداد
گفت:تنهايی ام پر از رمز و راز است، رمز هايی از بهشت. راز هايی از خدا.
با من گفت و گو کنيد تا از حيرت برايتان بگويم
هيچ کس با او گفت و گو نکرد
و او ميان اين همه تن ، تنها فانوس کوچکش برداشت و به غارش رفت. غاری در حوالی دل. می دانست آنجا هميشه کسی هست. کسی که تنهايی می خرد و عشق می بخشد
او به غارش رفت و ما فراموشش کرديم و نمی دانيم که چه مدت آنجا بود
سيصد سال و نه سال بر آن افزون؟ يا نه، کمی بيش و کمی کم. او به غارش رفت و ما نمی دانيم چه کرد و چه گفت و چه شنيد؛ و نمی دانيم آيا در غار خوابيده بود يا نه؟
اما از غار که بيرون آمد بيدار بود، آنقدر بيدارکه خواب آلودگی ما بر ملا شد. چشم هايش دور خورشيد بود، تابناک و روشن؛ که ظلمت ما را می دريد
از غار که بيرون آمد هنوز همان بود با تنی نحيف و رنجور. اما نمی دانم سنگينی اش را از کجا آورده بود، که گمان می کرديم زمين تاب وقارش را نمی آورد و زير پاهای رنجورش درهم خواهد شکست
از غار که بيرون آمد، با شکوه بود. شگفت و دشوار و دوست داشتنی.اما ديگر سخن نگفت.انگار لبانش را دوخته بودند، انگار دريا دريا سکوت نوشيده بود
و اين بار ما بوديم که دنبالش می دويديم برای جرعه ای نور.برای قطره ای حيرت. و او بی آنکه چيزی بگويد، می بخشيد؛بی آنکه چيزی بخواهد
او نامی نداشت،نامش تنها انسان بود و تنها دارايی اش تنهايی

هر چی مهربونتر باشی بيشتر بهت ظلم ميکنن!
هر چی صادق تر باشی بيشتر بهت دروغ ميگن!
هر چی دلسوزتر باشی بيشتر سرت کلاه ميذارن!
هر چی قلبتو آسونتر در اختيار بذاری راحت تر لهش ميکنن!
هر چی آرومتر باشی فکر ميکنن آدم ضعيفی هستی!
 هر چی بيشتر به فکر ديگران باشی بيشتر حقتو ميخورن!
هر چی خودتو خاکی تر نشون بدی بیشتر از روت رد می شن...

بعد از مدتها برگشتم...

براي کشتن يک پرنده يک قيچي کافي ست. لازم نيست آن را در قلبش فرو کني يا گلويش را با آن بشکافي. پرهايش را بزن... خاطره پريدن با او کاري مي کند که خودش را به اعماق دره ها پرت کند ...

پيش از اينها فکر مي کردم خدا خانه اي دارد ميان ابرها
مثل قصر پادشاه قصه ها خشتي از الماس و خشتي از طلا
پايه هاي برجش از عاج بلور بر سر تختي نشسته با غرور
رعد و برق شب طنين خنده اش سيل و طوفان نعره توفنده اش
هيج کس از جاي او آگاه نيست هيچ کس را در حضورش راه نيست
پيش از اينها خاطرم دلگير بود از خدا در ذهنم اين تصوير بود
در دل او دوستي جايي نداشت مهرباني هيچ معنايي نداشت
هر چه مي پرسيدم از خود از خدا از مين از آسمان از ابرها
زود مي گفتند اين کار خداست پرس و جو از کار او کاري خطاست
هر چه مي پرسي جوابش آتش است آب اگر خوردي عذابش آتش است
با همين قصه دلم مشغول بود خوابهايم خواب ديو و غول بود
خواب مي دديم که غرق آتشم در دهان شعله هاي سرکشم
محو مي شد نعره هايم بي صدا در طنين خنده ي خشم خدا
نيت من در نماز و در دعا ترس بود و وحشت از خشم خدا
تا که يک شب دست در دست پدر راه افتادم به قصد يک سفر
در ميان راه در يک روستا خانه اي ديديم خوب و آشنا
زود پرسيدم پدر اينجا کجاست؟ گفت اينجا خانه خوب خداست
گفت اينجا مي شود يک لحظه ماند گوشه اي خلوت نمازي ساده خواند
گفتمش پس آن خدا خشمگين خانه اش اينجاست ؟ اينجا در زمين ؟
گفت آري خانه او بي رياست فرشهايش از گليم و بورياست
مهربان و ساده و بي کينه است مثل نوري در دل آيينه است
خشم نامي از نشانيهاي اوست حالتي از مهربانيهاي اوست
قهر او از آشتي شيرين تر است مثل قهر مهربان مادر است
دوستي را دوست معني مي دهد قهر هم با دوست معني مي دهد
هيچ کس با دشمن خود قهر نيست قهري او هم نشان دوستي است
تازه فهميدم خدايم اين خداست اين خداي مهربان و آشناست
آن خداي پيش از اين را باد برد نام او را هم دلم از ياد برد
مي توانم بعد از اين با اين خدا دوست باشم دوست پاک و بي ريا
مي توان با او صميمي حرف زد مثل ياران قديمي حرف زد
مي توان تصنيفي از پرواز خواند با الفباي سکوت آواز خواند

یه روز تصمیم گرفتم بخاطر مشكلم خودم رو از بالای ساختمان پرت کنم پایین

سلام به همه دوستای خوبم..
اميدوارم حالتون خوب باشه..
دلم برای همتون خيلی تنگ شده ...
خيلی وقته که آپ نکردم..
آخه اين امتحانا تموم نشده هنوز..
ايشالا خيلی زود يه آپه توپ ميکنم..
در ضمن از اينکه به يادم بوديد ممنون..
ميام به همه سر ميزنم... 
من کسي رو فراموش نکردم....
داشت يادم ميرفت
روز مادر بر تمام مادران گل و دوست داشتنی مبارک

اگر روزي دشمن پيدا كردي، بدان در رسيدن به هدفت موفق بودي!
اگر روزي تهديدت كردند، بدان در برابرت ناتوانند!
اگر روزي خيانت ديدي، بدان قيمتت بالاست!
اگر روزي تركت كردند، بدان با تو بودن لياقت مي خواهد ....

هر روز صبح در آفريقا وقتي خورشيد طلوع مي کند يک غزال شروع به دويدن ميکند و مي داند سرعتش بايد از يک شير بيشتر باشد تا کشته نشود
هر روز صبح در آفريقا وقتي خورشيد طلوع مي کند يک شير شروع به دويدن مي کند و مي داند که بايد سريع تر از آن غزال بدود تا از گرسنگي نمي رد
مهم نيست غزال هستي يا شير با طلوع خورشيد دويدن را آغاز کن....

اين رو برای تنها عشق زندگيم نوشتم....
خودم برای "خود"ام نوشتم..

يکی هست که خيلی دوستم داره...
يکی هست که ميدونم حواسش بهمه...
يکی هست که هيچ وقت من رو يادش نمي ره...
يکی هست با اينکه خيلی وقتا بد ميشم،بازم دوستم داره و بهم لبخند ميزنه..
يکی هست وقتی که ناراحتم, باهاش که حرف ميزنم, همه چی يادم ميره..
يکی هست که ميدونم وقتی چيزی ازش بخوام بهم نه نميگه, مگه اينکه بخواد يه چيزه بهتری بهم بده..
يکی هست که وقی بهش فکر ميکنم احساس آرامش ميکنم..
يکی هست که نميدونم از خوبي هاش چه جوری بگم....

يکی هستم که حرف حرفه خودمه...
يکی هستم که خيلی لجبازم...
يکی هستم که يه وقتا کلی بداخلاق ميشم..
يکی هستم که گاهی وقتا به قولهايی که بهش ميدم عمل نميکنم...

ولی خوبه....
يکی هست که از همه چی ميگذره..
يکی هست که با اين همه بازم دوستم داره...
يکی هست که ميبخشدم و بهم فرصت ميده...

يکی هستم که با داشتنش هيچی کم ندارم..
يکی هستم که با اميد به بودنش, هيچ وقت شکست نخوردم..
يکی هستم که با داشتن عشقش،گدايی محبت نکردم....
يکی هستم که با داشتنش از همه نداشته هام گذشتم...
یکی هستم که چون ميدونم هميشه هست هيچ وقت نگفتم تنها هستم...
يکی هستم که يه مدت داشتم  مثل خيلی ها ميشدم...ولی بازم کمکم کرد...
يکی هستم که با اسمش روزم و شروع ميکنم و با شکرش تموم...

اون يکی "خود" است و اين يکی خودم...
 "خود"ای خودم رو ميپرستم...

گيرم بازم بيای و از عاشقی بخونی
گيرم تا دنيا دنياست بخوای پيشم بمونی
 روز غمم نبودی خوشي ت با ديگرون بود
منو به کی فروختی؟ اون از ما بهترون بود..
 گيرم بازم بيای و از عاشقی بخونی
  گيرم تا دنيا دنياست بخوای پيشم بمونی
 روز غمم نبودی خوشي ت با ديگرون بود
منو به کی فروختی؟ اون از ما بهترون بود..
ميای بيا ولی حيف...
 حيف ديگه خيلی ديره
حالا که خاطراتت يکی يکی مي ميره
کی گفته بود که تنهام وقتی تو رو ندارم؟
 بازم ميگم بدونی منم خدايی دارم
برگشتی اما انگار تو باختی توی بازی
 غرورتم شکستن به چيت داری مي نازی؟
..برگشتی اما انگار....

خدا گفت : ليلي يك ماجراست ، ماجرايي آكنده از من ، ماجرايي كه بايد بسازيش
شيطان گفت : يك اتفاق است ، بنشين تا بيفتد . آنان كه حرف شيطان را باور كردند . نشستند و ليلي هيچ‌گاه اتفاق نيفتاد . مجنون اما بلند شد، رفت تا ليلي را بسازد  .
خدا گفت : ليلي درد است ، درد زادني نو ، تولدي به دست خويشتن  .
شيطان گفت : آسودگي است ، خيالي‌ست خوش  .
خدا گفت : ليلي رفتن است . عبور است و رد شدن  .
شيطان گفت : ماندن است ، فرو رفتنِ در خود .
خدا گفت : ليلي جست‌وجو است ، ليلي نرسيدن است . نداشتن و بخشيدن  .
شيطان گفت : خواستن است ، گرفتن و تملك  .
خدا گفت : ليلي سخت است ، دير است و دور از دست  .
شيطان گفت : ساده است ، همين‌‌ جايي و دم دست . و دنيا پر شد از ليلي‌هاي زود ، ليلي‌هاي ساده اين‌جايي ، ليلي‌هاي نزديك لحظه‌اي  .
خدا گفت : ليلي زندگي‌ست . زيستني از نوعي ديگر . ليلي جاودانگي شد و شيطان ديگر نبود  .
مجنون زيستني از نوعي ديگر را برگزيد و مي‌دانست كه ليلي تا ابد طول مي‌كشد...

يادته برات نوشتم اگه عاشقم نباشی الهی بميری
اگه دوستم نداشته باشی غير من کسي رو داشته باشی الهی بميری
بعدش برات نوشتم همرو دروغ نوشتم خودم بميرم
اگه تو يه روز خواسته باشی که منو دوست نداشته باشی خودم مي میرم
برات بميرم... برات بميرم...
نبينی قهر خدا رو بديهای روزگارو الهی نميری ....
بمونه سايت روی سرم
ميدونی برات در به درم الهی نميری ...الهی نميری...
  وقتی تو چشمات زل ميزنم با غم نگات فال ميزنم
وقتی مي بينم دوستم داری از ته دلم داد ميزنم
اگه يه روزی فرشته ها بخوان تو رو زودتر ببرن
 به اونها ميگم که از قديم ماهی رو با تنگش مي برن
ماهی رو با تنگش ميبرن...
الهی نميری...الهی نميری...الهی نميری

با غریبگی چشمات
توی آینهء نگاهت
یه شکست تازه خوردم
تو اطاق سرد حسرت
کنج تنهایی نشستم
شب و روزامو شمردم
تویی که خوب میدونستی
که طلوع زندگیمی
بعد اون شبای تاریک
حالا تو غروب یادت
تو دیگه نمیشناسی
منو که برات میمردم
تو خزون دل سپردن
دست تو وداع آخر
دست من یه بیصدا بود
تو قمار آشنایی
با اشارهء نگاهت
برگ آخرو میبردم
برگ آخرو میبردم

اون همه وعدهء فردا
اون همه خیال ساختن
از لب تو میشنیدم
من خوش خیال ساده
همه عمرمو فروختم
حرفای تو رو خریدم
از کتاب سرنوشتم
از نگاه تو میخونم
که دیگه گم شده ام من
تو شب کویر بختم
واسه پیدا کردن راه
یه ستاره هم ندیدم
تو خزون دل سپردن
دست تو وداع آخر
دست من یه بیصدا بود
تو قمار آشنایی
با اشارهء نگاهت
برگ آخرو میبردم
برگ آخرو میبردم


حالا با دنیای من
دنیای غمهای من
از همه آشناتری
از توی برکهء ماتم
دلمو برمیداری
تا اوج رویا میبری
حالا با بهونه هات
که رفتنو پیش میکشی
آرزوهام بی فروغه
اون همه حرفای خوب
یا همش یه قصه بود
یا بهونه هات دروغه
تو خزون دل سپردن
دست تو وداع آخر
دست من یه بیصدا بود
تو قمار آشنایی
با اشارهء نگاهت
برگ آخرو میبردم
تو خزون دل سپردن
دست تو وداع آخر
دست من یه بیصدا بود
تو قمار آشنایی
با اشارهء نگاهت
برگ آخرو میبردم
تو خزون دل سپردن
دست تو وداع آخر
دست من یه بیصدا بود
تو قمار آشنایی
با اشارهء نگاهت
برگ آخرو میبردم

لیلی سبوی عشقی بود که مجنون کامی از او نگرفت
سبوی لیلی, پیش از رسیدن به ساحل سرخ مجنون شکست
شکست و
قصه ی تشنه کامان ابدی شد
سالهاست که سبوی لیلی می شکند
و مجنون ناکام می شود
قصه ی لیلی ومجنون, قصه شکستن سبوست
و نا کامی دل
........

زندگي بر شانه ام سنگيني آوار بود
هستي من پرسه اي در طول يك تكرار بود
روي بوم لحظه ها تصوير لبخندي نماند
زيستن مرثيه اي در سوگ يك پندار بود
بي تو هر گهواره گوري بي تو هر شادي غمي
هر نفس ناقوس مرگي هر دري ديوار بود
مي گذشتم با شتاب از كوچه هاي كودكي
ديگر از جشن عروسكها دلم بيزار بود
مي هراسيدم دگر از هر سياه و هر سپيد
امتداد لحظه ها در ديده ام چون مار بود
مرگ را با دوستي بر گردنم آويختند
دستان نارفيقان حلقه دار بود

سلام به همه دوستان گلم...پيشاپيش سال نو رو به همه شما تبريک ميگم..اميدوارم هميشه شاد باشين
هفت سين بدون سيمای تو يک سين بزرگ کم دارد...
دست به قران،چشم به ماهی و دست در دست دلدار،سال اينگونه آغاز ميشود.
در زمان تحويل سال يک دستم رو به آسمان است و با دست ديگر دستهای تو را مي فشارم.و برايت هفت سين آرزوهارا آرزو مندم...
سعادت،سيادت،سربلندی،سينه بي درد،سبزانديشی،سعی و سلامتی برای تو

هفت سين ...

 سنجد(sorb): نمادی است از زايش و تولد و بالندگي و برکت
سمنو (Samanoo): نماد خوبي براي زايش گياهي و بارور شدن گياهان
سبزه (Verdure) : موجب فراواني و برکت در سال نو شود، رنگ سبز آن رنگ ملي و مذهبي ايرانيان است.
سيب سرخ (Red Apple ) : نمادي است از باروري و زايش
سماق (Sumac) : براي گندزدايي و پاکيزگي
سير (Garlic) : براي گندزدايي و پاکيزگي
سرکه (Vinegar) : براي گندزدايي و پاکيزگي
قرآن(Quran) : کتاب مقدس هر آيين
تخم مرغ (Eggs) : از نوع سفيد يا رنگي نمادي است از نطفه و نژاد
ماهي سرخ (Gold Fish) : ماهي يکي از نمادهاي آناهيتا فرشته آب و باروري است و وجود آن باعث برکت و باروري مي گردد.
سکه (Silver & Gold Coin) : موجب برکت و سرشاري کيسه است
نقل (Comfit ): نمادي است از زايش و تولد و بالندگي و برکت
شيريني (Sweets ) : نمادي است از زايش و تولد و بالندگي و برکت
آجيل (Nuts) : نمادي است از زايش و تولد و بالندگي و برکت
اسپند ( Wild Rue): در زمانهاي قديم مقدس بوده و در رسم هاي نيايشي بکار برده مي شده.
انار (Pomegranate) : پردانگي انار نشان از برکت و باروري است.

می پرسی تو را دوست دارم؟
حتی اگر بخواهم پاسخ دهم نمی توانم
مگر می شود با کلمات ، احساس دستها را بیان کرد؟
مگر ممکن است با عبارات شرح داد که آن زمان که با دیدگان پر اندیشه و روشن بین به من می نگری چه نشاط و لطفی دلم را فرا می گیرد ؟
می پرسی تو را دوست دارم ؟ مگر واقعا" پاسخ این سوال را نمی دانی ؟
مگر خاموشی من ، راز دلم را به تو نمی گوید ؟
مگر آه سوزان از سر نهان خبر نمی دهد ؟
راستی آیا شکوه آمیخته به بیم و امید ، که من هر لحظه هم می خواهم به زبان آورم و هم سعی می کنم که از دل بر لبم نرسد ، راز پنهان مرا به تو نمی گوید ؟
عزیز من ! چطور نمی بینی که سراپای من از عشق به تو حکایت می کند ؟
همه ذرات وجود من با تو حدیث عشق می گویند ، بجز زبانم که خاموش است

نمي گويم فراموشم مکن هرگز،ولی گاهی به ياد آور،رفيقی را که ميدانی نخواهی رفت از يادش
داشتم فکر ميکردم به ماندن و رفتنت
 نفهميدم چه شد...ديدم رفته ای!...
بعد يک دفعه دلم خواست همه باورهای تلخم را بريزم دور؛
"عشق در نرسيدن است،با وصل عشق مي ميرد"
نفرين به باورهايم!
بعد يک دفعه دلم خواست همه فاصله ها را پاک کنم؛
"هميشه فاصله ها هست"نفرين به فاصله!......
بعد نگاه کردم ديدم،چه تنها شده ام،
ديدم دلم چقدر هوايت را کرده است........

همه دنيا ديوار...بود
 ديوارهای سنگی و تو را ....ديدم
و هزار پنجره به روی من گشوده شد
هر پنجره هزار فصل بود
که مرا با آن سوی ديوار آشتی ميداد....
 تو رفتی، و تمام دنيا دوباره ديوار شد..
 اينبار،خسته...در اين سوی ديوار نشسته
ولی با بغض هزار خاطره از اون سوی ديوار

هيچگاه آخرين نگاهت را فراموش نميکنم
نگاهی سر شار از صميميت و محبت
امروز سالها از آن روز ميگذرد
تو هر گز بر نگشته ايی.....
 صدايت در گوشم زمزمه ميشود
و نگاهت در ذهنم مجسم....
 ولی من تو را ميخواهم نه خيالت را....

 
مرد و زن جواني سوار بر موتور در دل شب مي راندند .آن ها عاشقانه ... يكديگر را دوست داشتند
زن جوان : يواش برو من مي ترسم
مرد جوان : نه اين جوري خيلي بهتره
زن جوان : خواهش ميكنم من خيلي مي ترسم
مرد جوان : خوب ، اما اول بايد بگويي كه دوست دارم
زن جوان : دوست دارم ، حالا ميشه يواشتر بروني
مرد جوان : مرا محكم بگير
زن جوان : خوب ، حالا مي شه يواش بري
مرد جوان : به شرط اين كه كلاه كاسكت مرا برداري و روي سر خودت بگزاري ، آخه نمي تونم راحت برونم اذيت مي كنه
روز بعد واقعه اي در روزنامه ثبت شده بود برخورد موتور سيكلت با ساختمان حادثه آفريد . در اين سانحه كه به دليل بريدن ترمز موتور سيكلت رخ داد يكي از دو سرنشين زنده ماند و ديگري در گذشت
مرد جوان از خالي شدن ترمز آگاهي يافته بود . پس بدون اينكه زن جوان را مطلع كند با ترفندي كلاه كاسكت خود را بر سر او گذاشت و خواست تا براي آخرين بار دوستت دارم را از زبان او بشنود و خودش رفت تا او زنده بماند

دستمال کاغذی به اشک گفت قطره قطره ات طلاست.
 يه کم از طلای خود حراج ميکنی؟
عاشقم با من ازدواج ميکنی؟
اشک گفت:ازدواج اشک و دستمال کاغذی!
تو چقدر ساده ای!خوش خيال کاغذی!
توی ازدواج ما تو مچاله ميشوی چرک ميشوی
و تکه ای زباله ميشوی
پس برو و بي خيال باش!
عاشقی کجاست!تو فقط دستمال باش...
دستمال کاغذی دلش شکست
گوشه ای کنار جعبه نشست
گريه کرد و گريه کرد
در تن سفيد و نازکش دويد خون درد
آخرش دستمال کاغذی مچاله شد
مثل تکه ای زباله شد
او ولی شبيه ديگران نشد
 چرک و زشت مثل اين و ان نشد
رفت اگر چه توی سطل اشغال
پاک بود و عاشق و زلال
او با تمام دستمال کاغذي ها فرق داشت
چون که در ميان خود دانه های اشک داشت......

تورا گم کرده ام امروز ...
وحالا لحظه هاي من ..گرفتار سکوتي سرد وسنگينند..
وچشمانم...که تا ديروز به عشقت مي درخشيدند ...
نمي داني چه غمگينند ..
چراغ روشن شب بود ..برايم چشم هاي تو....
 نمي دانم چه خواهد شد....پر از دلشوره ام... بي تاب ودلگيرم

سالها  در چشم من دنيا جهنم بود
 قصه حوا و آدم قصه سيب و بهشت و وعده های پوچ
 وحشت ديرين آدم بود
 دستهايم را خدا پس داد از افلاک رويايی
 راه رفتن در افق گم شد
 کفشهايم گور پاهايم بود
چشمهايم بی رمق بودو خوابهايم گنگ و مبهم بود
 قانع و ديوانه بودم
هر چه که قسمت به من ميداد ميديدم
در خرافات و ریا گم بودم
و جالب که قلبم عاشق انچه نديدم بود....
روز و شب با ان خداي قيمتی که قيمتش اندازه تسبيح چوبي بود
ميگفتم
 بر سرم هر چه که اوردی خدا.. کم بود
غافل از امروز که در خويشتن ديدم خدايم را!
 فکر ميکردم خدارا بهترين بنده منم
اما دريغ و درد
چهره ای مضحک خدايم بود....!!!
غافل از اينکه خدا در قلب ميرويد نه در صورت
بی سبب ميرفتم و خشم خدارا خواب ميديدم
روی دوشم ميکشيدم...کوله بار جمله های سخت
 روی مغزم...فکرهاي خسته و کهنه دمادم بود
 فکر ميکردم که شادم اين چنين
 اما دريغ و درد پيکرم غم بود
 فکر ميکردم که اين قسمت خدا ونديست
اين قناعت را به جایی ميرساندم که جهانی غم مرا کم بود ........
 آی..... چقدر پریده اي! رنگت را ميگويم
 کف دستانت را نگاه کن!دو چشم قفل شده در چشمانت.کمی گريه کن لازم است.
آنگاه استين خيست را رها کن در باد.
دامنی گل بوسه عطر ونگاهی که جا گذاشتی و هيچ کس جز من نديد........

زندگی يعنی تکاپو
 زندگی يعنی هياهو
 زندگی يعنی شب نو روز نو انديشه نو
 زندگی يعنی غم نو حسرت نو پيشه نو
 زندگی مي بايست سرشار از تازگی باشد
زندگی همچون آب است
آب اگر راکد بماند چهره اش افسرده خواهد شد

وقتی که ديگر نبود من به بودنش نيازمند شدم.
 وقتی که ديگر رفت من به انتظار آمدنش نشستم.
وقتی که ديگر نمي توانست مرا دوست بدارد من او را دوست داشتم.
وقتی که او تمام کرد........ من شروع کردم.
وقتی او تمام شد .......من آغاز شدم.
و چه سخت است تنها متولد شدن.
مثل تنها زندگی کردن.
مثل تنها مردن!!!

  ديدی دلم شکست....
ديدی که اين بلور درخشان عمر من
بازيچه بود....
 ديدی که چه بی صدا دل پر آرزوی من،
از دسته کودکی که ندانست قدر  آن
افتاد بر زمين..........
ديدی دلم شکست..........

گفتم سفر کنم از آبی دو چشم تو تا دريا
از ساقه های دست تو تا جنگل
 از هرم گونه ها ی تو تا خورشيد
گفتم سفر کنم......
ديدم شکست قايق دلم
ای وای.........

خوش بگذره.....

دعوتت ميکنم امشب به نبودنم،به يادم
تو به من دنيارو دادی،من به تو خاطره دادم
دعوتت ميکنم امشب به دلی که بی تو سرده
 به دلی که پاره پاره است،به دلی که توبه کرده
 دعوتت ميکنم امشب به یه قصره اشک و هق هق
پر پر حادثه با تو،سهم من بغض دقايق
دعوتم کن که بسوزم توی شک دل بريدن
ای خدا کی بود که برگشت،سايه تو يا دل من.....

مردی چهار پسر داشت. آنها را به ترتیب به سراغ درخت گلابی ای فرستاد که در فاصله ای دور از خانه شان روییده بود:
پسر اول در زمستان، دومی در بهار، سومی در تابستان و پسر چهارم در پاییز به کنار درخت رفتند.
سپس پدر همه را فراخواند و از آنها خواست که بر اساس آنچه دیده بودند درخت را توصیف کنند .
پسر اول گفت: درخت زشتی بود، خمیده و در هم پیچیده.
پسر دوم گفت: نه.. درختی پوشیده از جوانه بود و پر از امید شکفتن.
پسر سوم گفت: نه.. درختی بود سرشار از شکوفه های زیبا و عطرآگین.. و باشکوهترین صحنه ای بود که تابه امروز دیده ام.
پسر چهارم گفت: نه!!! درخت بالغی بود پربار از میوه ها.. پر از زندگی و زایش!
مرد لبخندی زد و گفت: همه شما درست گفتید، اما هر یک از شما فقط یک فصل از زندگی درخت را دیده اید! شما نمیتوانید درباره یک درخت یا یک انسان براساس یک فصل قضاوت کنید: همه حاصل انچه هستند و لذت، شوق و عشقی که از زندگیشان برمی آید فقط در انتها نمایان میشود، وقتی همه فصلها آمده و رفته باشند!
اگر در ” زمستان” تسلیم شوید، امید شکوفایی ” بهار” ، زیبایی “تابستان” و باروری “پاییز” را از کف داده اید!
مبادا بگذاری درد و رنج یک فصل زیبایی و شادی تمام فصلهای دیگر را نابود کند!
زندگی را فقط با فصلهای دشوارش نبین ؛
در راههای سخت پایداری کن: لحظه های بهتر بالاخره از راه میرسند!

روبروی من سرابه
 بخت من هميشه خوابه
 رو دلم جای يه زخمه
 بی تو زندگی عذابه
توی اين شهر سياهی
 ميدونم تو بی گناهی
واسه من تا هميشه قشنگترين اشتباهی
حالا ديگه خوب ميدونم به تو رسيدن محاله
برای گذشتن از من دل تو چه بيقراره
 تو غرورمو شکستی
دل به يکی ديگه بستی
حالا هر شب بی تو قلب من ميگيره
 منو تهديد ميکنه بی تو ميميره
صدای رفتن تو تو گوشم انگار ميگه از پيشم برو خدانگهدار
ميدونم که انتظار فايده نداره
دل من هميشه زردو بی بهاره
 صدای رفتن تو تو گوشم انگار ميگه از پيشم برو خدانگهدار.......